هر که شب گردد وگر خویش منست

بود شب های مخوف و منتحس

پس به جد می جست دزدان را عسس

تا خلیفه گفت که ببرید دست

بر عسس کرده ملک تهدید و بیم

که چرا باشید بر دزدان رحیم

عشوه شان را از چه رو باور کنید