کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 9

در زمان برجست کای خویشان وداع

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 6

    وز خموشی اختناقست و سقم

    #
  2. 7

    گر نگوییم آتشی را نور نیست

    #
  3. 8

    ور بگوییم آن سخن دستور نیست

    #
  4. 9

    در زمان برجست کای خویشان وداع

    انتخاب‌شده
  5. 10

    انما الدنیا و ما فیها متاع

    #
  6. 11

    پس برون جست او چو تیری از کمان

    #
  7. 12

    که مجال گفت کم بود آن زمان

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 9 از «بخش ۱۲۵ - مکرر کردن برادران پند دادن بزرگین را و تاب ناآوردن او آن پند را و در رمیدن او ازیشان شیدا و بی خود رفتن و خود را در بارگاه پادشاه انداختن بی دستوری خواستن لیک از فرط عشق و محبت نه از گستاخی و لاابالی الی آخره» است.