کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 52

بخشمش اینجا و ما خود بر سری

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 49

    گفت شه هر منصبی و ملکتی

    #
  2. 50

    که التماسش هست یابد این فتی

    #
  3. 51

    بیست چندان ملک کو شد زان بری

    #
  4. 52

    بخشمش اینجا و ما خود بر سری

    انتخاب‌شده
  5. 53

    گفت تا شاهیت در وی عشق کاشت

    #
  6. 54

    جز هوای تو هوایی کی گذاشت

    #
  7. 55

    بندگی تش چنان درخورد شد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 52 از «بخش ۱۲۵ - مکرر کردن برادران پند دادن بزرگین را و تاب ناآوردن او آن پند را و در رمیدن او ازیشان شیدا و بی خود رفتن و خود را در بارگاه پادشاه انداختن بی دستوری خواستن لیک از فرط عشق و محبت نه از گستاخی و لاابالی الی آخره» است.