کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 68

که حیاتی دارد و حس و خرد

شاعرمولوی

اثربخش ۱۲۵ - مکرر کردن برادران پند دادن بزرگین را و تاب ناآوردن او آن پند را و در رمیدن او ازیشان شیدا و بی خود رفتن و خود را در بارگاه پادشاه انداختن بی دستوری خواستن لیک از فرط عشق و محبت نه از گستاخی و لاابالی الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

65
دور از عاشق که این فکر آیدش
#
66
ور بیاید خاک بر سر بایدش
#
67
عشق ارزد صد چو خرقه کالبد
#
68
که حیاتی دارد و حس و خرد
انتخاب‌شده
69
خاصه خرقه ملک دنیا کابترست
#
70
پنج دانگ مستیش درد سرست
#
71
ملک دنیا تن پرستان را حلال
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 68 از «بخش ۱۲۵ - مکرر کردن برادران پند دادن بزرگین را و تاب ناآوردن او آن پند را و در رمیدن او ازیشان شیدا و بی خود رفتن و خود را در بارگاه پادشاه انداختن بی دستوری خواستن لیک از فرط عشق و محبت نه از گستاخی و لاابالی الی آخره» است.