کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 104

شوق از حد رفت و آن نامد به دست

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 101

    حد ندارد این مثل کم جو سخن

    #
  2. 102

    تو برو تحصیل استعداد کن

    #
  3. 103

    بهر استعداد تا اکنون نشست

    #
  4. 104

    شوق از حد رفت و آن نامد به دست

    انتخاب‌شده
  5. 105

    گفت استعداد هم از شه رسد

    #
  6. 106

    بی ز جان کی مستعد گردد جسد

    #
  7. 107

    لطف های شه غمش را در نوشت

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 104 از «بخش ۱۲۵ - مکرر کردن برادران پند دادن بزرگین را و تاب ناآوردن او آن پند را و در رمیدن او ازیشان شیدا و بی خود رفتن و خود را در بارگاه پادشاه انداختن بی دستوری خواستن لیک از فرط عشق و محبت نه از گستاخی و لاابالی الی آخره» است.