بس درین صندوق چون تو مانده اند

سرببسته می خرم با من بساز

ستر کن تا بر تو ستاری کنند

تا نبینی آمنی بر کس مخند

خوش را اندر بلا بنشانده اند

آنچ بر تو خواه آن باشد پسند

بر دگر کس آن کن از رنج و گزند