آنچ بر تو خواه آن باشد پسند

تا نبینی آمنی بر کس مخند

بس درین صندوق چون تو مانده اند

خوش را اندر بلا بنشانده اند

بر دگر کس آن کن از رنج و گزند

زانک بر مرصاد حق واندر کمین

می دهد پاداش پیش از یوم دین