آن گداز عاشقان باشد نمو

ور نمی شویی جز این جانی بجو

حاصل آن شه نیک او را می نواخت

او از آن خورشید چون مه می گداخت

هم چو مه اندر گدازش تازه رو

جمله رنجوران دوا دارند امید

نالد این رنجور کم افزون کنید