نعره های عشق آن سو می زند

این خموشی مرکب چوبین بود

بحریان را خامشی تلقین بود

هر خموشی که ملولت می کند

تو همی گویی عجب خامش چراست

او همی گوید عجب گوشش کجاست

من ز نعره کر شدم او بی خبر