کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 47

اژدهای هفت سر دوزخ بود

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

44
ملک شهری بایدت پر نان و زن
#
45
مار بودی اژدها گشتی مگر
#
46
یک سرت بود این زمانی هفت سر
#
47
اژدهای هفت سر دوزخ بود
انتخاب‌شده
48
حرص تو دانه ست و دوزخ فخ بود
#
49
دام را بدران بسوزان دانه را
#
50
باز کن درهای نو این خانه را
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 47 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.