کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 68

لاجرم شاهش خوراند کبک و سار

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

65
صید گیرد تیر هم با پر غیر
#
66
لاجرم بی بهره است از لحم طیر
#
67
باز صید آرد به خود از کوهسار
#
68
لاجرم شاهش خوراند کبک و سار
انتخاب‌شده
69
منطقی کز وحی نبود از هواست
#
70
هم چو خاکی در هوا و در هباست
#
71
گر نماید خواجه را این دم غلط
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 68 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.