کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 93

هود دادی پند که ای پر کبر خیل

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

90
خردشان بشکست آن بئس القرین
#
91
باد را بشکن که بس فتنه ست باد
#
92
پیش از آن کت بشکند او هم چو عاد
#
93
هود دادی پند که ای پر کبر خیل
انتخاب‌شده
94
بر کند از دستتان این باد ذیل
#
95
لشکر حق است باد و از نفاق
#
96
چند روزی با شما کرد اعتناق
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 93 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.