کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 103

کوه گردد ذره ای باد و ثقیل

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 100

    هر نفس آیان روان در کر و فر

    #
  2. 101

    حلق و دندان ها ازو آمن بود

    #
  3. 102

    حق چو فرماید به دندان در فتد

    #
  4. 103

    کوه گردد ذره ای باد و ثقیل

    انتخاب‌شده
  5. 104

    درد دندان داردش زار و علیل

    #
  6. 105

    این همان بادست که امن می گذشت

    #
  7. 106

    بود جان کشت و گشت او مرگ کشت

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 103 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.