کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 143

این دهان خود خاک خواری آمدست

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 140

    هم تو شاه و هم تو طبل خود زنی

    #
  2. 141

    چون گلو تنگ آورد بر ما جهان

    #
  3. 142

    خاک خوردی کاشکی حلق و دهان

    #
  4. 143

    این دهان خود خاک خواری آمدست

    انتخاب‌شده
  5. 144

    لیک خاکی را که آن رنگین شدست

    #
  6. 145

    این کباب و این شراب و این شکر

    #
  7. 146

    خاک رنگینست و نقشین ای پسر

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 143 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.