کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 167

خاک را رنگ و فن و سنگی دهد

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 164

    تن فنا شد وان به جا تو یومن دین

    #
  2. 165

    زشت آن زشتست و خوب آن خوب و بس

    #
  3. 166

    دایم آن ضحاک و این اندر عبس

    #
  4. 167

    خاک را رنگ و فن و سنگی دهد

    انتخاب‌شده
  5. 168

    طفل خویان را بر آن جنگی دهد

    #
  6. 169

    از خمیری اشتر وشیری پزند

    #
  7. 170

    کودکان از حرص آن کف می گزند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 167 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.