کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 176

شکر این که بی فن و بی قوتست

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 173

    کودک اندر جهل و پندار و شکیست

    #
  2. 174

    شکر باری قوت او اندکیست

    #
  3. 175

    طفل را استیزه و صد آفتست

    #
  4. 176

    شکر این که بی فن و بی قوتست

    انتخاب‌شده
  5. 177

    وای ازین پیران طفل ناادیب

    #
  6. 178

    گشته از قوت بلای هر رقیب

    #
  7. 179

    چون سلاح و جهل جمع آید به هم

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 176 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.