که ز فرعونی رهیدی وز کفور

چون سلاح و جهل جمع آید به هم

گشت فرعونی جهان سوز از ستم

شکر کن ای مرد درویش از قصور

شکر که مظلومی و ظالم نه ای

آمن از فرعونی و هر فتنه ای

اشکم تی لاف اللهی نزد