کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 209

گرچه باشد مو و ریش او سپید

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 206

    پخته نبود غوره گویندش به نام

    #
  2. 207

    گر شود صدساله آن خام ترش

    #
  3. 208

    طفل و غوره ست او بر هر تیزهش

    #
  4. 209

    گرچه باشد مو و ریش او سپید

    انتخاب‌شده
  5. 210

    هم در آن طفلی خوفست و امید

    #
  6. 211

    که رسم یا نارسیده مانده ام

    #
  7. 212

    ای عجب با من کند کرم آن کرم

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 209 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.