کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 217

دایما خاقان ما کردست طو

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 214

    بخشد این غوره مرا انگوریی

    #
  2. 215

    نیستم اومیدوار از هیچ سو

    #
  3. 216

    وان کرم می گویدم لا تیاسوا

    #
  4. 217

    دایما خاقان ما کردست طو

    انتخاب‌شده
  5. 218

    گوشمان را می کشد لا تقنطوا

    #
  6. 219

    گرچه ما زین ناامیدی در گویم

    #
  7. 220

    چون صلا زد دست اندازان رویم

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 217 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.