کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 233

کوه بهر دفع سایه مندکست

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 230

    نور مه را سایه زشتی نماند

    #
  2. 231

    خشت اگر زرین بود بر کندنیست

    #
  3. 232

    چون بهای خشت وحی و روشنیست

    #
  4. 233

    کوه بهر دفع سایه مندکست

    انتخاب‌شده
  5. 234

    پاره گشتن بهر این نور اندکست

    #
  6. 235

    بر برون که چو زد نور صمد

    #
  7. 236

    پاره شد تا در درونش هم زند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 233 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.