کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 47

با خود آمد او ز مستی عقار

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۴ - وسوسه ای کی پادشاه زاده را پیدا شد از سبب استغنایی و کشفی کی از شاه دل او را حاصل شده بود و قصد ناشکری و سرکشی می کرد شاه را از راه الهام و سر شاه را خبر شد دلش درد کرد روح او را زخمی زد چنانک صورت شاه را خبر نبود الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

44
از سیه کاری خود گرد و اثر
#
45
از وظیفه لطف و نعمت کم شده
#
46
خانه شادی او پر غم شده
#
47
با خود آمد او ز مستی عقار
انتخاب‌شده
48
زان گنه گشته سرش خانه خمار
#
49
خورده گندم حله زو بیرون شده
#
50
خلد بر وی بادیه و هامون شده
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 47 از «بخش ۱۳۴ - وسوسه ای کی پادشاه زاده را پیدا شد از سبب استغنایی و کشفی کی از شاه دل او را حاصل شده بود و قصد ناشکری و سرکشی می کرد شاه را از راه الهام و سر شاه را خبر شد دلش درد کرد روح او را زخمی زد چنانک صورت شاه را خبر نبود الی آخره» است.