کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 56

در زمین می راند گاوی بهر کشت

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۴ - وسوسه ای کی پادشاه زاده را پیدا شد از سبب استغنایی و کشفی کی از شاه دل او را حاصل شده بود و قصد ناشکری و سرکشی می کرد شاه را از راه الهام و سر شاه را خبر شد دلش درد کرد روح او را زخمی زد چنانک صورت شاه را خبر نبود الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

53
جان چون طاوس در گل زار ناز
#
54
هم چو چغدی شد به ویرانه مجاز
#
55
هم چو آدم دور ماند او از بهشت
#
56
در زمین می راند گاوی بهر کشت
انتخاب‌شده
57
اشک می راند او کای هندوی زاو
#
58
شیر را کردی اسیر دم گاو
#
59
کردی ای نفس بد بارد نفس
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 56 از «بخش ۱۳۴ - وسوسه ای کی پادشاه زاده را پیدا شد از سبب استغنایی و کشفی کی از شاه دل او را حاصل شده بود و قصد ناشکری و سرکشی می کرد شاه را از راه الهام و سر شاه را خبر شد دلش درد کرد روح او را زخمی زد چنانک صورت شاه را خبر نبود الی آخره» است.