کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 73

مر بشر را پنجه و ناخن مباد

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۴ - وسوسه ای کی پادشاه زاده را پیدا شد از سبب استغنایی و کشفی کی از شاه دل او را حاصل شده بود و قصد ناشکری و سرکشی می کرد شاه را از راه الهام و سر شاه را خبر شد دلش درد کرد روح او را زخمی زد چنانک صورت شاه را خبر نبود الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

70
رحم کن کان درد بی درمان بود
#
71
مر بشر را خود مبا جامه درست
#
72
چون رهید از صبر در حین صدر جست
#
73
مر بشر را پنجه و ناخن مباد
انتخاب‌شده
74
که نه دین اندیشد آنگه نه سداد
#
75
آدمی اندر بلا کشته بهست
#
76
نفس کافر نعمتست و گمرهست
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 73 از «بخش ۱۳۴ - وسوسه ای کی پادشاه زاده را پیدا شد از سبب استغنایی و کشفی کی از شاه دل او را حاصل شده بود و قصد ناشکری و سرکشی می کرد شاه را از راه الهام و سر شاه را خبر شد دلش درد کرد روح او را زخمی زد چنانک صورت شاه را خبر نبود الی آخره» است.