این حضانه دید با صد رابطه

تا بود هر استعانت از منش

ورنه تا خود هیچ عذری نبودش

شکوتی نبود ز هر یار بدش

که بپروردم ورا بی واسطه

شکر او آن بود ای بنده جلیل

که شد او نمرود و سوزنده خلیل