لطف های شه که ذکر آن گذشت

کرد استکبار و استکثار جاه

که چرا من تابع غیری شوم

چونک صاحب ملک و اقبال نوم

از تجبر بر دلش پوشیده گشت

هم چنان نمرود آن الطاف را

زیر پا بنهاد از جهل و عمی