تا شوی چون موزه ای هم پای دوست

فرض می آری به جا گر طایفی

بر سهیلی چون ادیم طایفی

تا سهیلت وا خرد از شر پوست

جمله قرآن شرح خبث نفس هاست

بنگر اندر مصحف آن چشمت کجاست

ذکر نفس عادیان کالت بیافت