کار یزدان را نمی بینند عام

زانک بی شد یار خرمن می برند

کاهلی را کرده اند ایشان سند

کار ایشان را چو یزدان می کند

می نیاسایند از کد صبح و شام

هین ز حد کاهلی گویید باز

تا بدانم حد آن از کشف راز