کرم های تو ما را کرد گستاخ

تو با چندان عنایت ها که داری

ضعیفان را کجا ضایع گذاری

بدین امیدهای شاخ در شاخ

و گرنه ما کدامین خاک باشیم

که از دیوار تو رنگی تراشیم

خلاصی ده که روی از خود بتابیم