چو خواهم مرغم از روزن درآید

در آن خانه بود حلوای صد رنگ

به فر شه که روزی ریز شاخست

کرم گر تنگ شد روزی فراخست

زمین بشکافد و ماهی برآید

از آن دولت که باداعداش بر هیچ

به همت یاریی خواهم دگر هیچ