نخورده جامی از میخانه ما

که در طفلی گیاهی را دهد شیر

کنون عمریست کین مرغ سخنسنج

به شکر نعمت ما می برد رنج

کند از شکرها شکرانه ما

شفیعی چون من و چون او غلامی

چو تو کیخسروی کمتر ز جامی