دو عالم را دو میمش حلقه در گوش

یکی دین را ز ظلم آزاد کرده

یکی دنیا به عدل آباد کرده

زهی نامی که کرد از چشمه نوش

زرشک نام او عالم دو نیم است

که عالم را یکی او را دو میم است

به ترکان قلم بی نسخ تاراج