بدین مشتی خیال فکرت انگیز

که نزلی سازم از بهر خداوند

نبودم تحفه چیپال و فغفور

که پیش آرم زمین را بوسم از دور

بساط بوسه را کردم شکر ریز

اگر چه مور قربان را نشاید

ملخ نزل سلیمان را نشاید