عدو گر آهنین باشد بسوزد

وزان خلعت که اقبالش بریدست

به هفت اختر کله واری رسیدست

وزان آتش که الماسش فروزد

چو دیو از آهنش دشمن گریزد

که بر هر شخص کافتد برنخیزد

ز تیغی کانچنان گردن گذارد