به ماهی گاو گوید کیف حالک

ز ادراکش عطارد خوشه چینست

مگر خود نام خانش خوشه زینست

چو بر دریا زند تیغ پلالک

گر از نعلش هلال اندازه گیرد

فلک را حلقه در دروازه گیرد

ضمیرش کاروانسالار غیب است