شنیدستم که دولت پیشه ای بود

بنام شاه آفاقش کند داغ

مرا این رهنمونی بخت فرمود

که تا شه باشد از من بنده خشنود

که با یوسف رخیش اندیشه ای بود

چنان در کار آن دلدار دل بست

که از تیمار کار خویشتن رست