نخست آهنگری باتیغ بنمای

کز این کردند سوسن را زبان بند

سخن پولاد کن چون سکه زر

بدین سکه درم را سکه می بر

پس آنگه صیقلی را کارفرمای

سخن کان از سر اندیشه ناید

نوشتن را و گفتن را نشاید