سخن گوهر شد و گوینده غواص

مگر چون جان عزیز از بهر آنست

تو مردم بین که چون بیرای و هوشند

که جانی را به نانی می فروشند

به سختی در کف آید گوهر خاص

ز گوهر سفتن استادان هراسند

که قیمت مندی گوهر شناسند