در توحید زن کاوازه داری

زر اندر سیم تر زین می توان زیست

چرا چون گنج قارون خاک بهری

نه استاد سخن گویان دهری؟

چرا رسم مغان را تازه داری

سخندانان دلت را مرده دانند

اگر چه زند خوانان زنده خوانند