در این گفتن ز دولت یاریت باد

زبان چون توئی بادا شکربار

به پایان بر چو این ره بر گشادی

تمامش کن چو بنیادش نهادی

برومندی و برخورداریت باد

چرا گشتی درین بی غوله پا بست

چنین نقد عراقی بر کف دست