نشاط عمر باشد تا چهل سال

رها کن کان خیالی بود و مستی

چو عمر از سی گذشت یا خود از بیست

نمی شاید دگر چون غافلان زیست

چهل ساله فرو ریزد پر و بال

پس از پنجه نباشد تندرستی

بصر کندی پذیرد پای سستی