چو عاجز گشت ازین خاک جگرتاب

علم را می درید و چتر می دوخت

عنان یک رکابی زیر می زد

دو دستی با فلک شمشیر می زد

چو نیلوفر سپر افکند بر آب

ملک زاده در آن ده خانه ای خواست

ز سر مستی در او مجلس بیاراست