شراب ارغوانی نوش می کرد

نشست آن شب بنوشانوش یاران

صبوحی کرد با شب زنده داران

سماع ارغنونی گوش می کرد

صراحی را ز می پر خنده می داشت

به می جان و جهان را زنده می داشت

مگر کز توسنانش بدلگامی