درستش شد که هرچ او کرد بد کرد

چو خسرو دید کان خواری بر او رفت

به کار خویشتن لختی فرو رفت

پدر پاداش او بر جای خود کرد

به سر بر زد ز دست خویشتن دست

و زان غم ساعتی از پای ننشست