هزارش قلعه بر کوه بلند است

مقرر گشته بر فرمان آن زن

ندارد هیچ مرزی بی خرابی

همه دارد و مگر تختی و تاجی

خزینه اش را خدا داند که چند است

ز جنس چارپا چندان که خواهی

به افزونی فزون از مرغ و ماهی