یک آغوش از گلشن ناچیده دیار

به چشم آهوان آن چشمه نوش

دهد شیرافکنان را خواب خرگوش

هزار آغوش را پر کرده از خار

شبی صد کس فزون بیند به خوابش

نه بیند کس شبی چون آفتابش

گر اندازه ز چشم خویش گیرد