نخسبم تا نخسبانم سرت را

که من یک دل گرفتم کار در پیش

نگیرم در شدن یک لحظه آرام

ز گوران تک ز مرغان پر کنم وام

نیایم تا نیارم دلبرت را

چو آتش گرز آهن سازد ایوان

چو گوهر گر شود در سنگ پنهان