درستی خواست از پیران آن دیر

که شاه از بند و شاپور از بلا رست

در آن دیر کهن فرزانه شاپور

فرو آسود کز ره بود رنجور

که بودند آگه از چرخ کهن سیر

که فردا جای آن خوبان کدامست

کدامین آب و سبزیشان مقامست