بر آن صورت فتادش چشم ناگاه

به یاد مهربانان عیش می کرد

گهی می داد باده گاه می خورد

چو خودبین شد که دارد صورت ماه

به خوبان گفت کان صورت بیارید

که کرد است این رقم پنهان مدارید

بیاوردند صورت پیش دلبند