بهر دیداری ازوی مست می شد

بر آن صورت فرو شد ساعتی چند

نه دل می داد ازو دل بر گرفتن

نه میشایستش اندر بر گرفتن

به هر جامی که خورد از دست می شد

چو می دید از هوش می شد دلش سست

چو می کردند پنهان باز می جست