چو در بازی شدند آن لعبتان باز

پرند آن قصب پوشان چون ماه

نشاطی نیم رغبت می نمودند

به تدریج اندک اندک می فزودند

زمانه کرد لعبت بازی آغاز

دگر باره چو شیرین دیده بر کرد

در آن تمثال روحانی نظر کرد